In gesprek met vrijwilliger Bart
Bart (48) is al een aantal jaar een vertrouwd gezicht achter de schermen bij Stichting Opkikker. Samen met zijn vrouw Patricia rolde hij eigenlijk vanzelf in het vrijwilligerswerk. “Patricia was altijd al enorm betrokken,” vertelt hij. “Zij organiseerde collectes en evenementen en was gezinsbegeleider tijdens de Opkikkerdagen. Op een gegeven moment groeide ik daar gewoon in mee.” Wat begon met het organiseren van een groot darttoernooi voor Stichting Opkikker, groeide uit tot een vaste plek binnen de Opkikkerfamilie. Wij spraken Bart over zijn vrijwilligerswerk voor de stichting.
Bart omschrijft zichzelf als een echte ‘vliegende keep’. Hij is het liefst bezig op de achtergrond, in de luwte. Niet op de voorgrond, maar juist daar waar hij onmisbaar is zonder dat het altijd zichtbaar is. “Ik zorg dat alles draait. Opbouwen, afbouwen, helpen waar nodig. Dat vind ik het leukst.” Op een Opkikkerdag zelf begint Bart vroeg. Met een kop koffie neemt hij door wat er moet gebeuren, waarna hij meteen in actie komt. Van het opbouwen van het helikopterveld tot het rondrijden van gezinnen met de golfkar. En van koffie brengen naar vrijwilligers tot helpen bij het geluid of het uitleggen van de rode loper. “Ik ben eigenlijk de hele dag beschikbaar. Als iemand iets nodig heeft, dan regel ik het. Er gaat veel tijd in zitten, maar dat heb ik er graag voor over.”
Toch zijn het niet alleen de taken die het bijzonder maken. Het zijn vooral de mensen en de momenten. “Die saamhorigheid is echt uniek. We staan er met z’n allen, weer of geen weer, met hetzelfde doel.” De band onder vrijwilligers groeit dan ook snel. “De Opkikkerfamilie wordt steeds groter. Je ziet elkaar niet alleen daar, maar ook daarbuiten op verjaardagen of soms zelfs bij moeilijke momenten, zoals laatst bij een crematie. Dat hoort er ook bij.” De betrokkenheid van Bart en Patricia kreeg een extra lading toen zij jaren geleden zelf een Opkikkerdag mochten beleven. Dat maakte de verbinding met de stichting nog persoonlijker. “Dan weet je echt wat zo’n dag betekent.”
Het meest indrukwekkende moment van de dag? Voor Bart is dat zonder twijfel het uitzwaaien. “Dat is niet uit te leggen. De emoties die je daar ziet. Mensen die stralen van oor tot oor of juist huilen van geluk. Dan weet je: de Opkikkerdag is weer gelukt.” Juist op die momenten spreekt hij veel gezinnen. “Ze vertellen in die paar minuten alles wat ze hebben meegemaakt die dag. Dat blijft je bij. Volgens Bart betekent een Opkikkerdag voor gezinnen simpelweg een dag zonder zorgen. Alles is geregeld, tot in de puntjes. Van koffie met gebak tot alle activiteiten en een spetterend feest. Mensen verwachten het niet en zijn zó dankbaar.”
Vrijwilligerswerk was voor Bart niet vanzelfsprekend. “Ik had het nooit eerder gedaan,” vertelt hij. “Maar door het enthousiasme van Patricia ben ik erin gegroeid.” Inmiddels gaat hij ook zelfstandig naar Opkikkerdagen en is hij zelfs bij het uitzwaaien aanwezig als hij eigenlijk geen dienst heeft. “Dat moment wil je niet missen.” Wat hij anderen zou willen meegeven? “Loop gewoon een dag mee. Echt. Dan ben je verkocht.” Volgens Bart is er voor iedereen wel een manier om bij te dragen. “Of je nu als clown rondloopt, met je dikke Ferrari rondjes rijdt of juist achter de schermen helpt, er is zoveel te doen. En het mooie is: met een relatief kleine moeite maak je een enorm verschil voor gezinnen.”